Jæja ég ætla að reyna að segja ykkur smá frá síðasta sólarhring í lífi Guðgeirs. Þið verðið að taka viljann fyrir verkið því ég hef aldrei bloggað áður og var búin að blogga helling áðan þegar bara allt hvarf af skjánum og sauðurinn ég hafði ekki einu sinni vit á því að verða pirruð, en ástæðan fyrir því að ég er að þessu en ekki tölvu snillarnir á heimilinu er sú að það eru allir svo þreyttir eftir nóttina. Okey gott fólk, hvar á ég að byrja, jú sennilega á byrjuninni.
Við vorum komin á spítalann klukkan 10 eins og okkur var sagt að gera, Guðgeir fastandi frá miðnætti og var orðinn frekar svangur og pirraður en það átti nú bara eftir að versna því biðin varð að 3 klukkutímum og það er nú bara hellingur hjá svöngum manni, hann fékk kæruleysissprautu áður en hann fór inn í aðgerðina og hann varð svo glaður og ánægður af henni að hann fór hlæjandi inn með læknateiminu, þegar hann var alveg steinsofnaður þá þræddu þeir barka í gegnum munninn og ofan í lungu og tengdu hann við öndunarvél, þeir fóru upp í gegnum báða nárana og er hann með tvö göt í sitthvorum náranum, aðgerðin tók 5-6 klukkutíma en fyrir mér er þetta svona einn sólarhringur, já mér fannst þetta lengi að líða. Hann vaknaði nokkuð hress og og dormaði sér allt kvöldið, við fórum svo heim að sofa þegar allt var orðið eins og það átti að vera en Margeir Þór var hjá honum í nótt og var lítið sofið. Guðgeir ældi öllu sem hann borðaði í morgun og fékk þá ógleðilyf sem svínvirkaði því hann varð svo hress að þeir leyfðu honum að fara heim, núna er vinurinn ekki alveg jafn hress liggur eins og skata upp í rúmi með fötu hjá sér og kúast mikið, en það á nú bara eftir að lagast, ég þarf nú örugglega ekki að segja ykkur að hann stóð sig eins og hetja þessi elska. Mig langar aðeins í lokin að þakka ykkur öllum fyrir ALLT það sem þið hafið gert fyrir okkur, það hefur verið stutt í tárin og allt eitthvað svo skrítið(get ekki lýst þessu) , næst ætla ég að láta einhvern strákinn blogga en þangað til, Hafið það gott og ástarþakkir enn og aftur, það er æðislegt að finna það að við erum sko ekki ein.
Bestu kveðjur frá Boston
Bogga Jóna.